Ana sayfa Edebiyat Laci ve Kırmızı

Laci ve Kırmızı

1275
0
PAYLAŞ

Eski bir bankta karşılaşmıştı

kırklarında bir adam ve küçük kız

Kızın kırmızı bir mantosu vardı

adamın uzun laci paltosu.

Başını kaldırdı kız yukarı

Hayran oldu gökyüzüne ve mırıldandı

Büyüdükçe sevgi de büyür mü acaba

Aynı ses tonuyla cevapladı adam

Büyüdükçe sevmeye değer ne kaldı dünyada.

Anlamadı küçük kız kafası karıştı

Nasıl yani dedi, bu sefer daha yüksek bir sesle

Büyümek, sevmek, değer vermek ve kalmak

Hayır dedi adam paltosundan daha laci bir tonda

Büyümek, sevmek, değer vermek kaybetmektir aslında.

 

Bu sefer başını yere eğdi kız parktaki çimlere gözü takıldı ve sordu

Ağaç ve çimler neden topraktadır?

Atkısını genişlettikten sonra yanıtladı adam

Tabiatındandır.

Peki dedi kız, sevgi insanın tabiatından mıdır?

Merakla açtı gözlerini bekledi hiç konuşmadı

İlk defa kıza dönüp baktı adam o da hiç konuşmadı

Uzun bir sessizlik olunca kız

Büyüklerin bir, iki, üç demeden tıp oynamaya başladığını sandı.

 

Güneş batarken sessizlikten sıkıldı küçük kız

bu oyun hiç bitmeyecek sandı, dayanamadı

Güneş nereye gidiyor? diye sordu bu kez

Güneş hiç gitmez dedi adam, giden çoğu zaman insanlardır.

Endişelendi küçük kız tebessümü soldu,

elinden balonu kaçtı

Dimdik duruyordu adam,

balonun gidişine mani olmadı

Nereye giderler dedi bu kez kız?

İçlerine dedi adam içlerine.