Ana sayfa Edebiyat Payıma Düşen Çığlık

Payıma Düşen Çığlık

1889
0
PAYLAŞ

Satırlarıma cıvıl cıvıl bir yaz akşamında yıldızların derin ışıltısı eşliğinde, kahvemi yudumlarken; huzurun en doruk noktasına ulaştığım anda başlamak isterdim. Fakat payıma yılın ikinci ayı olan nam-ı diğer şubat gecesinde, bu sessiz çığlıkları yazmak düştü.
Aylardan şubat.
Yıllar ise bir bir geldi geçti ömürlerden.
Her yıl bir önceki yaşa yaş eklemekten başka, her yüreğe hatta bazen binlerce yüreğe, milyonlarca acı ekledi.
‘Ne çok acı var’ diyor Zarifoğlu, soyadına tezat bir ahenkle.
Ne çok acı ve ne çok acıyı yüklenen var.
O acılara
Hüzünlenen
Kızan
Kırılan
Öfke duyan
ve
Umut eden
Ne çok yürek var…

Mesela ;

Ben…

Hüzünlüyüm kardeşlerim!

Dünyanın gitgide dönmekten başka bir işe yaramayan yuvarlak bir çembere dönüşmesine hüzünlüyüm.
Ümmetim diyen peygamberimize layık bir ümmet olamayışımıza hüzünlüyüm
Ahireti unutup, ölüm ölmüşçesine nefes alıyor oluşumuza hüzünlüyüm.
Bir yerlerde hep aynı kimselerin acıya ev sahipliği yapmasına, gözyaşlarıyla toprağı sulamasına, suskunluklarıyla kainatı acıya bulamasına da hüzünlüyüm!

Kızgınım kardeşlerim!
Size, kendime, kainata kızgınım.
Değerlerimizi ne derler uğruna değiştirmemize kızgınım.
Hakk uğruna can verenlere rağmen; Hakk’tan uzaklaşıp batıla yakınlaşmamıza kızgınım.
Gülümsemenin sadaka olduğunu bile bile somurtmamıza, yanımızdan gelip geçene selam vermememize, gözümüzün önünde duran zulümleri görmememize, içimizdeki çiçekleri fark etmememize de kızgınım!

Kırgınım kardeşlerim!
Kanadı kırık kuşun yarasını sarmayana kırgınım.
İyilikler içinde kötülüğü seçene buda yetmezmiş gibi kötülük çukuruna insanları çekenlere kırgınım.
Bencil olup kendinden başkasını düşünemeyenlere kırgınım.
Ekmeğini bölüşmeyen, gönlünde mazluma yer açmayana kırgınım.
Çocukların ağlamasına kulaklarını tıkayanlara, annelerin feryatlarını umursamayanlara, taze gelinlerin hayallerinin yıkılışını göremeyenlere de kırgınım!

Öfke doluyum kardeşlerim!
Askerime kurşun sıkanlara ve sıktıranlara öfke doluyum.
Mehmetçiğimin canı pahasına koruduğu vatanıma göz dikenlere, onları destekleyenlere öfke doluyum.
İnsanların çevresinde olup bitenden habersiz vitrin camlarındaki ‘Sevgililer Günü’ne Özel %50 İndirim’ yazısına, yitip giden canlardan çok ilgi duymasına öfke doluyum.
28 Şubat günü taşıdığım ayete uzanan ellere, o ellerin uzanmasına yardım edenlere, özgürlük naraları atanların haysiyetsizce başörtüme hakaret etmesine de öfke doluyum!

Umutluyum kardeşlerim!
Her ne olursa olsun secdeye değen alınların, yüreklerinden umutluyum.
Çocukların çıkarsızca gülümseyişlerinden umutluyum.
Okuyan, gören, bilen, yazan, duyan insanların varlığından umutluyum.
Okyanuslar içindeki tek bir damla iyiliğin varlığından, yağan yağmurdan, açan güneşten, okunan ezandan, semaya dua için kalkan avuçlardan, alın teriyle parasını kazanan amcadan, uçan kuşlardan ve
en başta Rabbim’in merhametinden de umutluyum!