Ana sayfa Edebiyat Göç

Göç

1784
0
PAYLAŞ

               “Siz ey Müslümanlar, suskun ve aciz helak olmuş ölüler! Hiç mi kimse yok Allah için ümmetin namusu için kızacak?” Şeyh Ahmed Yasin

Tutalım kanatlarından kuşların

Gidelim acının kol gezdiği

Çeşmelerinde hüzün akan bu şehirden

Hiçbir şeyi almadan

Gözyaşını bırakıp mesela

Öfkeyi, kini, hırsı…

Bize yamalanan ne varsa söküp

Kuşlara karışalım, kanatlanıp özgürlüğe

Ama Ümran’ı alalım

Unutsun kanlı ellerini, korkuyu, enkazı

Yeniden gülsün gözleri

Çiçeklerden bir taç konsun saçlarına

Aylan’ı alalım sonra

Kumdan kaleler yapıp

Bir salıncak kuralım

Göğe uzansın elleri

Korku nedir bilmeden

Çocuk olsun doya doya

Ah adı duyulmayan

Arakan’ın, el-Halil’in, Mısır’ın,

Halep’in, Kudüs’ün, Çeçenya’nın

Hüznü azık edinmiş çoçukları

Gözbebeklerinden yakalayıp

Bir bir silelim acının izlerini

Her öğün umut koyalım tabaklarına

Büyüyüp serpilsin bu topraklarda

Aşkın ve inancın güneş yüzlü çocuğu*

                    *Erdem  Bayazıt,  Birazdan Gün Doğacak

Fotoğraf: Erva Karacimşit