Ana sayfa Genel Hizmete En Layık Olanlar..

Hizmete En Layık Olanlar..

1123
0
PAYLAŞ

Geçenlerde bir programa yetişmek için acele ediyordum. Hızlıca hazırlandım evden çıkmak üzereydim ki annem seslendi. Döndüm baktım ve efendim anne dedim, sıkıntısını şöyle söyledi “Bir yere gitmem gerekiyor arkadaşımla beni gideceğimiz yere kadar bırakır mısın?”. Düşündüm taşındım, annemi bırakıp geri dönmem bana 15 dakikamı kaybettirecekti ben de anneme “Hayır anne bırakamam çünkü çok vakit kaybedeceğim programa geç kalırım” şeklinde olumsuz bir cevap verdim. Bazen her şeyi hemen fark edemiyoruz bizim yaptığımız planların dışında yapılmış olan planlar var. Ve gideceğimiz vakit belli aslında. Bunu tabii daha sonra anladım. Ben o sırada başka bir arkadaşıma bir görev vermiştim yapması için o anda onun yapılmış olduğunu düşünüyorum tabii ama bir aksilik çıkmış ve yapılamamış. Benim hemen bilgisayarın başına  geçip o işi yapmam gerekti ve o iş benim tam tamına 15 dakikamı aldı. O esnada annemle göz göze geldik ve dedi ki “Bunun neden böyle olduğunu anlatmayayım istersen”. Tabii ki farketmiştim ama her şey için çok geçti hem vaktimi kaybetmiştim hem de annemin gönlünü yapma şansımı kaybetmiştim.  Asıl geleceğim nokta şu ayeti kelimede: Nasıl Allah rızasından sonra annemizin rızası babamızın rızası geliyorsa yine hizmette de Allah rızası için hizmet için önce annemizin babamızın rızasını almamız gerekiyor ve yine önce annemize hizmet etmemiz gerekiyor çünkü Allah rızası oradan geçiyor onu hallettikten  sonra nereye koşacaksak oraya koşmamız gerekiyor. Mehmet Lütfi Arslan Ağabeyimizin bir sözü var hatırımızda hep olması gereken: “Hizmet edeceğin ilk kişi annendir annendir annendir” diye. Eğer bu hususa dikkat etmezsek  yaptığımız işlerde bereket bulamayabiliriz. Yine bir örnek verecek olursak programlar esnasında görevli  bir arkadaş vardı. Hepsi şevkli heyecanlı ve becerikli oluyorlar. Bahsedeceğim programdaki arkadaşların bir çoğunun ilk organizasyonuydu hepsi kıpır kıpırdı o yüzden. Ama bir arkadaşımız vardı ki onun gözleri adeta parlıyor ve heyecanına dakikalar geçtikçe bereket katıyordu. İlk etapta tabii ki oturup bunu düşünmedim ama ne zamanki program bitti annesi yanımıza gelip “Kızımın sizlerle olmasını çok istiyorum” dedi o zaman anladım. Annesi kızının yaptığı işe destek olmak için gelmişti. Onu izlemiş, beğenmiş ve memnun olmuştu. Ve programda bir anne daha vardı. O da benim anneciğimdi.  Ne zaman ihitiyaç duysam “Anne bu program için stresliyim” desem yanımda gelir. Bunu kendine şiar edinir.

Çünkü yazının başında bahsettiğim hatayı çok nadir yaparım. Onların desteği gönüllerini almaktan geçiyor ve anne gönlünü almak o kadar kolay ki. Çünkü zaten bize ait olan bir şeyi istiyoruz.

Bir de babalarımız elbette babam yanımda olabilecek olsaydı yalnız bırakmazdı hiç bir zaman. Ama asıl gaye burada başlıyor; bizler Rabbimize kul, peygamberimize bir ümmet ve anne babalarımız için kapanmayan bir sadaka defteri olmak için çabalıyoruz…

Hep evlatlara söz söyledik bu lafımız da ebeveynlere gelsin; paylaşın çocuklarınızın heyecanını ki bereket katın gözlerindeki pırıltıya…