Ana sayfa Edebiyat Kadim Şehir

Kadim Şehir

1442
0
PAYLAŞ

Sana çıkmayınca yollar
Adımlarım getirmediğinde
Sokaklarına,
Hüzün sarıyor
Baştan aşağı.
Korku ve telaş
Tutuyor yakamdan.

Ve sela,
Kendine getirdiğinde insanı,
Umudumu kaldırıyor ayağa
Yüreğimi silkeleyip
Hale yola koyuyor

Hatırlatınca bir nida
Unutulanları
Sonu göğe dayanan
Yollarına koyulup
Adını kuşanarak
Geliyorum

Kuşların kadar özgür
Halkın gibi cesur…
Geliyorum

Haremi İbrahim’in hüznüyle
Kandillerinde tutuşmaya
Benliği bırakıp bir köşeye,
Soluk soluğa girdiğim
Kapılarına selam durmaya…

*Şiir Miftah Dergisi 4. Sayıda yayınlanmıştır.

*Fotoğraflar: Zeynep Ülgen